علوى فرمود : اوّل آن كه تمام مسلمانان آنان را به خلافت نپذيرفتند بلكه تنها سنّيان چنين كردند ؛ دوّم آن كه اين افرادى كه اعتقاد به خلافتشان دارند دو دسته‌اند : يا نادانند ، يا از روى دشمنى با حقّ به آنان گرويده‌اند . نادانان ، از رسوايىها و حقيقت حالشان خبر ندارند بلكه ايشان را افرادى پاك و مؤمن به حساب مىآورند ، براى معاندان نيز هيچ دليل و برهانى سودى نمىبخشد مگر آن كه دست از تعصّب و لج‌بازى بردارند . خداى تعالى مىفرمايد : « وَإِنْ يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لا يُؤْمِنُوا بِها » « 1 » . اگر هر نشانه‌اى ببينند به آن ايمان نخواهند آورد . هم‌چنين مىفرمايد : « سَواءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لِمْ تُنْذِرْهُم لايُؤمِنُونَ » « 2 » . برايشان تفاوتى ندارد كه ايشان را بترسانى يا بيم ندهى ؛ ايمان نمىآورد . سوّم آنكه افرادى كه ايشان را به خلافت برگزيدند ، در انتخاب خويش اشتباه كردند ، چنان كه عدّه‌اى از مسيحيان نيز اشتباه كردند و گفتند : « مسيح » ، پسر خداست » و يهوديان نيز راه را اشتباه رفته و گفتند : « عزير پسر خداست » .

--> ( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 146 . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيه 10 .